Officiële website Wendy van Dijk

EEN BEETJE HEIMWEE

NAAR MAASTRICHT

In de verte zien wij haar aan komen rijden, in een zilvergrijze Range Rover Sport. Die plaatst ze op de parkeerplaats van De Kolonie in ’s Graveland in ’t Gooi. De ramen zijn getint. Broer Mike vertoeft al een uurtje bij me. Enkele ogenblikken later zitten we gedrieën in een rieten tuinset op het aanpalende grasveld. Na de begroeting wrijft Wendy zich de ogen uit, die ze verborgen houdt achter een grote zonnebril. “Ik heb hooikoorts,” verklaart ze. Geen nood, broerlief heeft net bij de apotheek een flacon oogdruppels gehaald. Mike en Wendy, een paar apart. Hij is marktkoopman, maar vertoeft steeds vaker in de burelen van RTL sinds hij haar management doet. Zoals deze middag. Bij RTL bezochten ze een vergadering over een nieuw avondvullend programma, komende herfst. Die liep uit. Sneu voor de verslaggever uit Limburg en daarom reed Mike alvast vooruit om kwartier te maken. Ook hij is spontaan en geladen met een aanstekelijke humor. Zou zuslief van hetzelfde snit zijn? Nadat de ogen gedruppeld zijn, kunnen we op zoek gaan naar de ware Wendy.

Waar heb je geleerd een ‘clown’ te zijn, gekke bekken trekken? “Thuis, als klein kind. Mijn vader (Wendy’s vader overleed twee jaar geleden; red.) moest altijd erg om me lachen. ‘Er komt een moment kind dat ook anderen om je kunnen lachen’, zei hij. Dat moment kwam met de vertolking van Ushi. Wendy van Dijk speelt daarin een Japans ogende journaliste die met impertinente vragen en een sullige blik maar vooral enthousiasme beroemdheden in de val laat lopen. Zoals Jerry Springer, Lionel Richy en Donny Osmond. Wat vind je leuker, acteren of presenteren? “Acteren,” reageert ze stellig. Maar ze wil er wel op wijzen dat ze geen actrice is. “Ik heb een dansopleiding gehad bij Barry Stevens.” Wendy betaalde die met geld dat ze verdiende als verkoopster op de markt, in de kledingstand van haar vader. “Eén week werken op de markt, daarna een week studeren op de dansschool. Ik wilde naar de dansacademie, maar werd daar niet aangenomen.” Van ontboezemingen als deze, zullen er meer volgen. Want Wendy is open. En voor de duvel niet bang. Daarom accepteerde ze rollen in films als In Oranje, Liever Verliefd en Alles is liefde. Maar bekendst van al wordt ze met de SBS6 tv-serie Hart in Actie. “Daarin kon ik helemaal mezelf zijn.” De Wendy zoals ze is dus? “De opzet van het programma is om iets voor een ander te betekenen. Ik ben iemand met een sterk rechtvaardigheidsgevoel. Die twee zaken raken elkaar.” Hart in Actie bezorgde haar nationale faam, ze kreeg er zelfs een GoudenTelevizier-ring voor en een prijs voor de beste tv-persoonlijkheid. Maar uiteindelijk dankte ze die doorbraak aan André van Duin, die haar bij Caroline Tensen tipte als assistente voor de show ‘Wie ben ik?’ Tot kort daarvoor had ze gedanst in het showballet van Barry Stevens, wat een makkelijke entree gaf naar programma’s van Lee Towers, Ron Brandsteder en de al net genoemde André van Duin.

In welk tv-programma zou je zelf nooit willen optreden? “Ik heb maar één criterium, ik doe het als ik het leuk vind. Eigenlijk is dat ook mijn motief om programma’s te maken.” Hoe ga je om met de rol van Bekende Nederlander? “Daar ben ik nooit mee bezig. Ik heb nooit als ideaal gehad om beroemd te willen worden. Dat is een toevallige bijwerking van mijn werk. Ik ben altijd bezig geweest leuke dingen te doen. Als ik niet bezig ben met mijn vak, vergeet ik abrupt dat ik toevallig bekend ben.”

Wendy heeft honger, naar iets hartigs. Is er een tosti wellicht? De ober excuseert zich, helaas niet. “Dan misschien iets van een borrelhapje?” wil ze weten. En korte tijd later verschijnt een schaal kaasblokjes en bitterballen. Voor het eerst gaat de zonnebril af. De ogen tonen nog rood. Een open blik kijkt uw tijdschrift in. Wat heb je van je vader? “Het uitbundige, papa was een rasentertainer, tapte moppen en kon kostelijk vertellen. Hij was geknipt voor zijn werk als marktkoopman. Waar pa was, was dynamiek. Hij was onrustig, een vechter ook, ik lijk veel op hem.”En wat heb je van moeder? “Mijn nuchterheid.”

Wat is voor jou een sympathieke persoon? “Iemand zoals mijn broer Mike. Hij heeft een open mind, is vrolijk, positief. In die sfeer zijn wij thuis ook opgegroeid. Het overlijden van mijn vader heeft mij heel erg aangegrepen.” Bij een eerder life-event was haar die

die vrolijkheid ook ontvallen. “Ten tijde van de zwangerschap van mijn zoontje Sem. Ik ben toen een tijd heel erg depressief geweest.” Je hebt geen gêne daarover te spreken? “Nee, waarom zou ik? Een depressie kan iedereen overkomen. Mijn dokter constateerde dat het van de hormonen tijdens de zwangerschap kon komen. En inderdaad, ik was nog niet bevallen van Sem, of mijn donkere bui dreef over.”

Mike, intussen van opvolger van pa als marktkoopman, parttime manager van Wendy neemt afscheid en gaat alvast naar het huis van Wendy, hij wil nog gauw even het gras knippen. Wendy en Mike, spitse snoeten, ondeugende contouren en met een Hollands bekkie, dat vlot en onderhoudend beweegt.” Stel je was niet in een openbare rol terecht gekomen, welk vak zou je ook hebben kunnen doen, meer in de schaduw? Gedecideerd: “Psycholoog.”

Limburg, ook jouw land? “Ik heb voor het programma Hart in Actie veel in Limburg gewerkt. Eigenlijk meer dan in de andere provincies. Ik heb bij jullie provincie altijd een heel goed gevoel. Het is leuk om bij jullie te zijn, gezellig, jullie zijn een tandje minder fel, hartelijk vaak. Sander (haar ex-vriend, de vader van Sem; red.) woonde in Maastricht. Hij studeerde aan de hotelschool. Ik bezocht hem vaker. Hij had een appartement aan de Wycker Brugstraat. Ik ben er meermaals geweest.”

Heb je nog een boodschap die ik mijn landgenoten kan overbrengen? “Blijf zo vriendelijk als jullie zijn…!”